De gulden snede is de verdeling van een lijnstuk in twee delen in een speciale verhouding, namelijk 1:1.62; een klassiek meetkundig concept dat ontwikkeld werd door Euclides, een Griekse wiskundige uit de 3e eeuw v.Chr. [
1] Ook in de fotografische vormgeving bewijst de gulden snede goede diensten bij het bepalen van de ’juiste’ plaatsing van elementen binnen het beeldkader .
Dit ’magische’ getal kan vooreerst toegepast worden op de beeldverhouding van een foto: het klassieke 24 x 36 mm negatief heeft een verhouding van 1,5 tot 1 en komt zo aardig in de buurt van de Gulden Snede.
Maar ook voor andere beeldformaten is het principe, mits enige aanpassing, bruikbaar. In de praktijk komt het op het volgende neer: als je je foto horizontaal en vertikaal in drieën verdeelt krijg je vier snijpunten. Dat zijn de ’sterke’ punten van het beeld, waarop of -rond de belangrijkste informatie zou moeten te vinden zijn.
Een paar voorbeelden:

De telefoonpalen verdelen de foto vertikaal in drie delen.

Het onderwerp midden in de foto plaatsen zorgt vaak voor een statisch en saai beeld. Als je werkt met een 1/3 - 2/3 verdeling is het resultaat meestal beter.